Дынамічна нарошчваць выпуск прадукцыі – такую няпростую мэту ставяць у СВК “Пархімаўцы”. Калі ўзрастуць выручка і прыбытак, будзе і далей павышацца ўзровень жыцця працаўнікоў гаспадаркі. Можна ўкладваць сродкі ў далейшае развіццё вытворчасці, паляпшэнне ўмоў працы. Ад дынамічнага развіцця сельгаскааператыва залежыць таксама, ці будуць на гэтай зямлі заставацца маладыя – новая змена старэйшаму пакаленню. А вынікі працы сведчаць аб тым, што справіцца з пастаўленай задачай земляробам удаецца. Парадаваў у гэтым годзе пархімаўскіх земляробаў рапс. Валавая вытворчасць гэтай выгаднай культуры дасягнула 1034 тон, а ўраджайнасць – 50 цэнтнераў з гектара. Гэта вельмі добры паказчык у параўнанні з іншымі на ўзроўні вобласці і рэс­публікі. Радуе таксама і тое, што ў гэтай гаспадарцы ў дастатку нарыхтавалі кармоў. Зараз нарыхтоўваюць кукурузны сілас, а сена назапасілі 210 тон – на 39 працэнтаў больш, чым у мінулым годзе. На 10 працэнтаў у параўнанні з мінулагоднім паказчыкам маюць сёлета больш і сенажу – 4874 тоны. Кармы якасныя, можна далей развіваць жывёлагадоўлю. Выгадная вытворчасць малака. Нядаўна дзяржавай на яго былі павышаны закупачныя цэны. За 8 месяцаў гэтага года ў СВК “Пархімаўцы” такой запатрабаванай сыравіны атрымалі больш чым на 4 працэнты ў параўнанні з мінулагоднім такім жа перыядам. Надой на карову за 8 месяцаў – 4 тысячы 219 кілаграмаў, а вышэйшым гатункам здадзена 83 працэнты малака (плюс 3 працэнты). Рост валавой прадукцыі жывёлагадоўлі дасягнуў 102,5 працэнта. На 16 пра­­цэнтаў павялічылася рэалізацыя мяса буйной рагатай жывёлы і свініны. Гэты год “багатым” вы­даў­­ся і на новую тэхніку. На яе сапраўды грошай не шка­давалі. У сельгаскаапера­тыве набылі зернеўборачны камбайн КЗС–12-18, корма­ўборачны КВК–800, грузавую машыну МАЗ, энерганасычаны трактар МТЗ–30-22 і яшчэ два МТЗ– 82, пагрузчык “Ам­кадор”, два легкавых аўтамабілі, паўпрычэп, плуг, апырсквальнік. Інвестыцыі ў ас­ноў­ны капітал уз­раслі на 68 пра­цэнтаў. У СВК “Пар­хі­маўцы” ра­зу­меюць, што ўк­лад­ванне сродкаў у новую тэхніку, вя­дзенне вытворчасці па сучасных тэх­на­ло­гіях - гэта яшчэ і сапраўдны пад­мурак пад упэў­­ненасць лю­дзей у заўтрашнім дні. А зарплата па га­спадарцы ў па­раўнанні з 8 ме­сяцамі мінулага года павысілася на 55 працэнтаў. У СВК “Пархімаўцы” шмат добрасумленных лю­дзей, якія ўносяць час­цінку сваёй пра­­цы ва ўма­ца­ванне эканомікі гас­па­даркі. Дастойны прад­стаўнік мужчынскай прафесіі - Дзмітрый Бондар. За 10 гадоў працы ў гаспадарцы гэты чалавек заслужыў добрую рэпутацыю. Раней працаваў на “Кіраўцы”, МТЗ 12-21. Зараз вопытны механізатар працуе на трактары МТЗ – 30-22. Дзмітрый знайшоў на гэтай гасціннай зямлі сапраўдную другую радзіму. Тут сям’і далі жыллё, тут падрастаюць яго дзеці – сын і дачка. Увесь вольны час, якога не так шмат, прысвячае Дзмітрый блізкім лю­дзям. Ён добры сем’янін і бацька. А Мікалай Хілю­та – малады меха­нізатар. Выдатна, што моладзь хоча працаваць на зямлі. Ён з працоўнай ды­настыі: бацька яго быў мясцовы трактарыст. Ён перадаў сыну любоў да тэхнікі, да сялянскай працы. Расказвае Мікалай, што добрую пад­рыхтоўку даў яму і майстар вытворчага навучання Бера­ставіцкага сель­­скагаспадар­чага ліцэя Ана­толій Сявец. Гэ­ты на­стаўнік мо­ладзі не толькі за­­рэкамендаваў ся­бе на Бераста­віччыне як выдатны прафесіянал, але і як душэўны чала­век, таленавіты пе­да­­­гог. Колькім юна­кам даў ён пуцёўку ў самастойнае жы­ц­цё! Ён не толькі стараўся перадаваць маладым свае прафесійныя навыкі, але яшчэ і ставіўся да іх па-бацькоўску, імк­нуўся, каб навучэнцы лю­білі сваю справу, каб яна прыносіла ім і хлеб надзённы, і маральнае задавальненне. Зараз Мікалай Хілюта ўбірае кукурузу на сілас. Камбайн магутны, спрыяла б толькі надвор’е! Ёсць у гаспадарцы і пра­цаўніцы, якія не толькі ўмела “вядуць дом”, выхоў­ваюць дзяцей, але і па - сапраўднаму любяць сваю работу. Іх уклад не менш важны, чым іншых. Даглядчыца жывёлы Марыя Сушко працуе на малочнатаварным комплексе “Даўбянкі”. Нагрузка на жанчыну немалая – яна даглядае 180 цялушак і бычкоў узростам ад 12 месяцаў. Працоўны дзень яе пачынаецца з сямі гадзін ранку. Пачысціць кармавыя сталы, праверыць, ці жывёла здаровая, пакарміць яе, падаслаць, і пры гэтым не ўся праца механізаваная, бывае нялёгка. А працэс паўтараецца два разы на дзень. Толькі чалавек, які любіць жывёлу, затрымліваецца ў жы­вёлагадоўлі. Дом, які дала шматдзетнай сям’і Сушко гаспадарка, выглядае цудоўна! Колькі фантазіі прыклалі жонка з мужам, а таксама старэйшы сын Сяргей, сярэдняя дачка Таня і малодшая Дзіяна, каб тут жыло свята! Яркія кветкі радуюць вока на верандзе, на прыгожых клумбах. А яшчэ перад домам “жывуць” казачныя гномік, бабулька, буслікі. На здымках: механізатары Дзмітрый Бондар і Мікалай Хілюта; даглядчыца жывёлы Марыя Сушко Ніна Наддэ