Array
(
[TAGS] =>
[~TAGS] =>
[ID] => 19389
[~ID] => 19389
[NAME] => Феерверк для бабулі
[~NAME] => Феерверк для бабулі
[IBLOCK_ID] => 1
[~IBLOCK_ID] => 1
[IBLOCK_SECTION_ID] => 10
[~IBLOCK_SECTION_ID] => 10
[DETAIL_TEXT] => 
Чароўны жнівень няспешна крочыць па зямлі, шчодра надзяляючы людзей сваімі дабротамі. Ужо ўбраны залатыя хлебныя нівы, а ў садах спеюць і наліваюцца свежым сокам духмяныя грушы і яблыкі. У сінім небе, шырока раскінуўшы белыя з чорным крылы, павольна лунае бусел, быццам шукае для сябе самага лепшага месца сярод гэтага раю на зямлі. На ўтульным невялічкім падворку з зялёнай травой каля сціплай вясковай хаты ў задуменні сядзіць бабуля, за ёю гаспадарліва паходжвае белы кот. Я адчыняю веснічкі і вітаюся, сталая жанчына прыязна ўсміхаецца. Першае ўражанне, якое, як кажуць, самае трапнае, не падманвае мяне – з якім цікавым чалавекам давялося пазнаёміцца!
Быццам на імклівай “машыне часу” я на момант пераношуся ва ўласнае дзяцінства, паслужлівая памяць вяртае на бабулін з дзедам родны хутар. Такім жа ізумрудным дываном рассцілалася і там мяккая трава. І нават імя ў гэтай бабулі аказваецца такое самае, як у маёй – Люба. І гэта як дотык да нечага роднага, вясковага, спрадвечнага – нашых каранёў. Гаспадыня запрашае ў хату, і быццам пазнаеш і зноў сустракаешся з напаўзабытым ранейшым пачуццём, і сэрца грэе ціхая радасць. З сучасных рэчаў у яе толькі тэлевізар і халадзільнік, а печ, канапа з пакрывалам з яркімі кветкамі, просты стол амаль такія ж, як і ва ўсіх іншых сталых людзей. Няма тут вялізных, як “абэржа”, і пульхных мяккіх вугалкоў, ды толькі пануе своеасаблівая прыемная атмасфера, сапраўдная добрая аўра гэтага сціплага дома. Таму, напэўна, і гутарка ў нас атрымалася цёплая, па душах, а час ляцеў непрыкметна.
Любоў Міхайлаўна Дзешка, жыхарка вёскі Яскалды, расказвае пра сябе нешматслоўна. Нядаўна, у жніўні, споўнілася ёй 90 гадоў. Дзяцінства яе было, як і любой вясковай дзяўчынкі ў той далёкі ўжо час, зусім іншае, чым, напрыклад, у нашых унукаў зараз. Сялянскіх дзяцей змалку прывучалі да работы, бо толькі так вялікая сям’я магла выжыць у нястачы. На ўласным прыкладзе, а не словамі, вучылі дарослыя сваіх сыноў і дачок. Дзеці пасвілі кароў, дапамагалі даглядаць хатнюю жывёлу, рупіліся разам з жанчынамі на агародзе, і колькі яшчэ дабаўлялася работ ім з узростам! Падлеткі і касілі, і варочалі сена, адзін занятак пастаянна змяняўся другім. Цяжкая фізічная сялянская праца была неад’емнай ад паўсядзённага тагачаснага жыцця. Яна была верным спосабам мець кавалак хлеба, забяспечыць вялікую сям’ю. І гэтая з самага маленства звычка да працы саслужыла Любе добрую службу на ўсё жыццё.
А потым была вайна. Успамінае Любоў Міхайлаўна адзін страшны эпізод з таго часу, як спалохаўшыся прыходу немцаў, яны з бацькамі пакінулі сваю хату і ўцякалі, а потым і ўвогуле ледзьве не пазбавіліся яе, таму што пакуль гаспадароў не было, дом маглі спаліць... Люба была прыгожай дзяўчынай, нават і зараз аб гэтым можна здагадвацца, хаця прайшло так шмат гадоў з яе маладосці. Паказваючы мне свае хусткі, якіх у яе ўжо накапілася нямала, жанчына накідвае адну, другую. І я заўважаю, што кожная з іх ёй вельмі да твару, нават цяжка выбраць якую-небудзь лепшую. Замуж дзяўчына выйшла за мясцовага хлопца, такога ж працавітага, як і сама. Калі пабраліся шлюбам, разлічвалі далей толькі на свае рукі. Муж быў удзельнікам вайны. Расказвае Любоў Міхайлаўна мне і пра тую ранейшую вясковую цеснату, у якой прыйшлося ёй жыць са сваім мужам і дзецьмі ў хаце разам са сваёй маці.
-- А Вам муж быў харошы? – пытаюся я.
-- Так, мне харошы, -- адказвае яна. – Я хацела з ім жыць сваёй сям’ёй, і мы сталі збіраць грошы на ўласную хату, каб жыць асобна.
З Любай у іх нарадзілася чацвёра дзяцей. Калгасніцы тады не ведалі “дэкрэтных адпачынкаў”, ніхто і марыць не мог, што, так як цяпер, можна будзе даглядаць дзіця аж да трох гадоў.
-- Я варочала ячмень, а назаўтра ўжо мела хлопчыка, -- расказвае Любоў Міхайлаўна.
За ўсё сваё жыццё давялося ёй папрацаваць і на ферме, і пасвіць каровы, і быць паляводам.
-- Каровы цяжка пасвіць было, цэлы статак, -- успамінае яна. – Яны ж лезуць усюды, за гэта на мяне крычалі.
А старшынь гаспадаркі -- Анатоля Аляксеевіча Ардынца, а таксама Антона Ігнатавіча Папоўскага ўспамінае яна добрым словам. Першы з іх даў ёй лесу на хату, транспарт, дапамог з шыферам. І хата сапраўды атрымалася выдатная, утульная, у якую так часта цяпер прыязджаюць да яе дзеці, унукі, праўнукі. Другі таксама вельмі добразычлівы чалавек, клапаціўся пра людзей. Пры такіх адносінах і працаваць было лягчэй. Жанчына расказвае:
-- Я ніколі не хварэла. За ўсё сваё жыццё толькі два разы пабывала ў бальніцы. Адзін раз апендыцыт быў, а другі раз руку нацягнула. Ніколі не думала, што дажыву да 90 гадоў, а ў 80, бывала, яшчэ хадзіла на працу. У мяне ўжо два прапраўнукі ёсць. Колькі Бог даў мне шчасця!
На нядаўні юбілей да свайго дарагога роднага чалавека сабралася ўся вялікая сям’я. Шчыра павіншавалі жанчыну і ад гаспадаркі. І гэты жнівеньскі дзень запомніўся Любові Міхайлаўне мноствам цёплых слоў і пажаданняў, букетамі кветак, падарункамі, а таксама яркім феерверкам. Такі нечаканы і цудоўны сюрпрыз зрабіў сваёй добрай і любай бабулі ўнук.
Добрага Вам здароўя, Любоў Міхайлаўна!
Ніна Наддэ, фота аўтара
[~DETAIL_TEXT] => Чароўны жнівень няспешна крочыць па зямлі, шчодра надзяляючы людзей сваімі дабротамі. Ужо ўбраны залатыя хлебныя нівы, а ў садах спеюць і наліваюцца свежым сокам духмяныя грушы і яблыкі. У сінім небе, шырока раскінуўшы белыя з чорным крылы, павольна лунае бусел, быццам шукае для сябе самага лепшага месца сярод гэтага раю на зямлі. На ўтульным невялічкім падворку з зялёнай травой каля сціплай вясковай хаты ў задуменні сядзіць бабуля, за ёю гаспадарліва паходжвае белы кот. Я адчыняю веснічкі і вітаюся, сталая жанчына прыязна ўсміхаецца. Першае ўражанне, якое, як кажуць, самае трапнае, не падманвае мяне – з якім цікавым чалавекам давялося пазнаёміцца!
Быццам на імклівай “машыне часу” я на момант пераношуся ва ўласнае дзяцінства, паслужлівая памяць вяртае на бабулін з дзедам родны хутар. Такім жа ізумрудным дываном рассцілалася і там мяккая трава. І нават імя ў гэтай бабулі аказваецца такое самае, як у маёй – Люба. І гэта як дотык да нечага роднага, вясковага, спрадвечнага – нашых каранёў. Гаспадыня запрашае ў хату, і быццам пазнаеш і зноў сустракаешся з напаўзабытым ранейшым пачуццём, і сэрца грэе ціхая радасць. З сучасных рэчаў у яе толькі тэлевізар і халадзільнік, а печ, канапа з пакрывалам з яркімі кветкамі, просты стол амаль такія ж, як і ва ўсіх іншых сталых людзей. Няма тут вялізных, як “абэржа”, і пульхных мяккіх вугалкоў, ды толькі пануе своеасаблівая прыемная атмасфера, сапраўдная добрая аўра гэтага сціплага дома. Таму, напэўна, і гутарка ў нас атрымалася цёплая, па душах, а час ляцеў непрыкметна.
Любоў Міхайлаўна Дзешка, жыхарка вёскі Яскалды, расказвае пра сябе нешматслоўна. Нядаўна, у жніўні, споўнілася ёй 90 гадоў. Дзяцінства яе было, як і любой вясковай дзяўчынкі ў той далёкі ўжо час, зусім іншае, чым, напрыклад, у нашых унукаў зараз. Сялянскіх дзяцей змалку прывучалі да работы, бо толькі так вялікая сям’я магла выжыць у нястачы. На ўласным прыкладзе, а не словамі, вучылі дарослыя сваіх сыноў і дачок. Дзеці пасвілі кароў, дапамагалі даглядаць хатнюю жывёлу, рупіліся разам з жанчынамі на агародзе, і колькі яшчэ дабаўлялася работ ім з узростам! Падлеткі і касілі, і варочалі сена, адзін занятак пастаянна змяняўся другім. Цяжкая фізічная сялянская праца была неад’емнай ад паўсядзённага тагачаснага жыцця. Яна была верным спосабам мець кавалак хлеба, забяспечыць вялікую сям’ю. І гэтая з самага маленства звычка да працы саслужыла Любе добрую службу на ўсё жыццё.
А потым была вайна. Успамінае Любоў Міхайлаўна адзін страшны эпізод з таго часу, як спалохаўшыся прыходу немцаў, яны з бацькамі пакінулі сваю хату і ўцякалі, а потым і ўвогуле ледзьве не пазбавіліся яе, таму што пакуль гаспадароў не было, дом маглі спаліць... Люба была прыгожай дзяўчынай, нават і зараз аб гэтым можна здагадвацца, хаця прайшло так шмат гадоў з яе маладосці. Паказваючы мне свае хусткі, якіх у яе ўжо накапілася нямала, жанчына накідвае адну, другую. І я заўважаю, што кожная з іх ёй вельмі да твару, нават цяжка выбраць якую-небудзь лепшую. Замуж дзяўчына выйшла за мясцовага хлопца, такога ж працавітага, як і сама. Калі пабраліся шлюбам, разлічвалі далей толькі на свае рукі. Муж быў удзельнікам вайны. Расказвае Любоў Міхайлаўна мне і пра тую ранейшую вясковую цеснату, у якой прыйшлося ёй жыць са сваім мужам і дзецьмі ў хаце разам са сваёй маці.
-- А Вам муж быў харошы? – пытаюся я.
-- Так, мне харошы, -- адказвае яна. – Я хацела з ім жыць сваёй сям’ёй, і мы сталі збіраць грошы на ўласную хату, каб жыць асобна.
З Любай у іх нарадзілася чацвёра дзяцей. Калгасніцы тады не ведалі “дэкрэтных адпачынкаў”, ніхто і марыць не мог, што, так як цяпер, можна будзе даглядаць дзіця аж да трох гадоў.
-- Я варочала ячмень, а назаўтра ўжо мела хлопчыка, -- расказвае Любоў Міхайлаўна.
За ўсё сваё жыццё давялося ёй папрацаваць і на ферме, і пасвіць каровы, і быць паляводам.
-- Каровы цяжка пасвіць было, цэлы статак, -- успамінае яна. – Яны ж лезуць усюды, за гэта на мяне крычалі.
А старшынь гаспадаркі -- Анатоля Аляксеевіча Ардынца, а таксама Антона Ігнатавіча Папоўскага ўспамінае яна добрым словам. Першы з іх даў ёй лесу на хату, транспарт, дапамог з шыферам. І хата сапраўды атрымалася выдатная, утульная, у якую так часта цяпер прыязджаюць да яе дзеці, унукі, праўнукі. Другі таксама вельмі добразычлівы чалавек, клапаціўся пра людзей. Пры такіх адносінах і працаваць было лягчэй. Жанчына расказвае:
-- Я ніколі не хварэла. За ўсё сваё жыццё толькі два разы пабывала ў бальніцы. Адзін раз апендыцыт быў, а другі раз руку нацягнула. Ніколі не думала, што дажыву да 90 гадоў, а ў 80, бывала, яшчэ хадзіла на працу. У мяне ўжо два прапраўнукі ёсць. Колькі Бог даў мне шчасця!
На нядаўні юбілей да свайго дарагога роднага чалавека сабралася ўся вялікая сям’я. Шчыра павіншавалі жанчыну і ад гаспадаркі. І гэты жнівеньскі дзень запомніўся Любові Міхайлаўне мноствам цёплых слоў і пажаданняў, букетамі кветак, падарункамі, а таксама яркім феерверкам. Такі нечаканы і цудоўны сюрпрыз зрабіў сваёй добрай і любай бабулі ўнук.
Добрага Вам здароўя, Любоў Міхайлаўна!
Ніна Наддэ, фота аўтара
[DETAIL_TEXT_TYPE] => html
[~DETAIL_TEXT_TYPE] => html
[PREVIEW_TEXT] => Феерверк для бабулі
[~PREVIEW_TEXT] => Феерверк для бабулі
[PREVIEW_TEXT_TYPE] => html
[~PREVIEW_TEXT_TYPE] => html
[DETAIL_PICTURE] => Array
(
[ID] => 38587
[TIMESTAMP_X] => 04.04.2025 10:02:01
[MODULE_ID] => iblock
[HEIGHT] => 1417
[WIDTH] => 1890
[FILE_SIZE] => 1067202
[CONTENT_TYPE] => image/jpeg
[SUBDIR] => iblock/eed
[FILE_NAME] => 23yif4gphpyhecr227nra3agoll9vl2e.jpg
[ORIGINAL_NAME] => IMG_00081.jpg
[DESCRIPTION] =>
[HANDLER_ID] =>
[EXTERNAL_ID] => a27b65d8c94cc347dae35f9cb477fc8a
[VERSION_ORIGINAL_ID] =>
[META] =>
[SRC] => /upload/iblock/eed/23yif4gphpyhecr227nra3agoll9vl2e.jpg
[UNSAFE_SRC] => /upload/iblock/eed/23yif4gphpyhecr227nra3agoll9vl2e.jpg
[SAFE_SRC] => /upload/iblock/eed/23yif4gphpyhecr227nra3agoll9vl2e.jpg
[ALT] => Феерверк для бабулі
[TITLE] => Феерверк для бабулі
)
[~DETAIL_PICTURE] => 38587
[TIMESTAMP_X] => 09.04.2025 17:58:38
[~TIMESTAMP_X] => 09.04.2025 17:58:38
[ACTIVE_FROM_X] => 2013-08-23 00:00:00
[~ACTIVE_FROM_X] => 2013-08-23 00:00:00
[ACTIVE_FROM] => 23.08.2013
[~ACTIVE_FROM] => 23.08.2013
[LIST_PAGE_URL] => /news/
[~LIST_PAGE_URL] => /news/
[DETAIL_PAGE_URL] => /news/obshchestvo/%D1%84%D0%B5%D0%B5%D1%80%D0%B2%D0%B5%D1%80%D0%BA-%D0%B4%D0%BB%D1%8F-%D0%B1%D0%B0%D0%B1%D1%83%D0%BB%D1%96/
[~DETAIL_PAGE_URL] => /news/obshchestvo/%D1%84%D0%B5%D0%B5%D1%80%D0%B2%D0%B5%D1%80%D0%BA-%D0%B4%D0%BB%D1%8F-%D0%B1%D0%B0%D0%B1%D1%83%D0%BB%D1%96/
[LANG_DIR] => /
[~LANG_DIR] => /
[CODE] => феерверк-для-бабулі
[~CODE] => феерверк-для-бабулі
[EXTERNAL_ID] => 19389
[~EXTERNAL_ID] => 19389
[IBLOCK_TYPE_ID] => news
[~IBLOCK_TYPE_ID] => news
[IBLOCK_CODE] => corporate_news_s1
[~IBLOCK_CODE] => corporate_news_s1
[IBLOCK_EXTERNAL_ID] =>
[~IBLOCK_EXTERNAL_ID] =>
[LID] => s1
[~LID] => s1
[NAV_RESULT] =>
[NAV_CACHED_DATA] =>
[DISPLAY_ACTIVE_FROM] => 23.08.2013
[IPROPERTY_VALUES] => Array
(
[SECTION_META_TITLE] => Феерверк для бабулі
[SECTION_META_KEYWORDS] => Новости
[SECTION_META_DESCRIPTION] =>
[SECTION_PAGE_TITLE] => Феерверк для бабулі
[ELEMENT_META_TITLE] => Феерверк для бабулі
[ELEMENT_META_KEYWORDS] => Общество
[ELEMENT_META_DESCRIPTION] => Чароўны жнівень няспешна крочыць па зямлі, шчодра надзяляючы людзей сваімі дабротамі Ужо ўбраны залатыя хлебныя нівы, а ў садах спеюць і наліваюцца свежым сокам духмяныя грушы і яблыкі.
[ELEMENT_PAGE_TITLE] => Феерверк для бабулі
)
[FIELDS] => Array
(
[TAGS] =>
)
[PROPERTIES] => Array
(
[VIDEO] => Array
(
[ID] => 4
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Видео
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => VIDEO
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => F
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] => mpg, avi, wmv, mpeg, mpe, flv, mp4
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Видео
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[DONT_SHOW] => Array
(
[ID] => 6
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Не отображать в верхней карусели на главной
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => DONT_SHOW
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => L
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => C
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[VALUE_ENUM_ID] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Не отображать в верхней карусели на главной
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[AUTHOR] => Array
(
[ID] => 7
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Автор
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => AUTHOR
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => S
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Автор
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[WATERMARKER] => Array
(
[ID] => 8
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Водяной знак
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => WATERMARKER
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => F
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] => jpg, gif, bmp, png, jpeg, webp
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Водяной знак
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[WATERMARKER_PREV] => Array
(
[ID] => 9
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Водяной знак в превью
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => WATERMARKER_PREV
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => F
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] => jpg, gif, bmp, png, jpeg, webp
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Водяной знак в превью
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[DONT_SHOW_LIST] => Array
(
[ID] => 11
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Не отображать в карусели с разделами на главной
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => DONT_SHOW_LIST
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => L
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => C
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[VALUE_ENUM_ID] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Не отображать в карусели с разделами на главной
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[MAIN_SECTION] => Array
(
[ID] => 12
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Главный раздел
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => MAIN_SECTION
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => L
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[VALUE_ENUM_ID] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Главный раздел
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[PHOTOGRAPHER] => Array
(
[ID] => 13
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Фотограф
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => PHOTOGRAPHER
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => S
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Фотограф
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[NASHE_VIDEO] => Array
(
[ID] => 14
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Наше видео
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => NASHE_VIDEO
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => S
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] => video
[USER_TYPE_SETTINGS] => Array
(
[BUFFER_LENGTH] => 10
[CONTROLBAR] => bottom
[AUTOSTART] => N
[VOLUME] => 90
[SKIN] =>
[FLASHVARS] =>
[WMODE_FLV] => transparent
[BGCOLOR] => FFFFFF
[COLOR] => 000000
[OVER_COLOR] => 000000
[SCREEN_COLOR] => 000000
[SILVERVARS] =>
[WMODE_WMV] => windowless
[WIDTH] => 400
[HEIGHT] => 300
)
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Наше видео
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[YOUTUBE_VIDEO] => Array
(
[ID] => 15
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Наше видео ютуб
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => YOUTUBE_VIDEO
[DEFAULT_VALUE] => https://www.youtube.com/embed/
[PROPERTY_TYPE] => S
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Наше видео ютуб
[~DEFAULT_VALUE] => https://www.youtube.com/embed/
)
[YES_WATERMARK] => Array
(
[ID] => 17
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Выводить водяной знак
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => YES_WATERMARK
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => L
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => C
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[VALUE_ENUM_ID] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Выводить водяной знак
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[YES_WATERMARK_PREV] => Array
(
[ID] => 18
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Выводить водяной знак превью
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => YES_WATERMARK_PREV
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => L
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => C
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[VALUE_ENUM_ID] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Выводить водяной знак превью
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[DETAIL_PICTERS_NEW] => Array
(
[ID] => 19
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Детальная картинка
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => DETAIL_PICTERS_NEW
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => F
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] => jpg, gif, bmp, png, jpeg, webp
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Детальная картинка
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
)
[DISPLAY_PROPERTIES] => Array
(
)
[IBLOCK] => Array
(
[ID] => 1
[~ID] => 1
[TIMESTAMP_X] => 05.09.2026 23:21:37
[~TIMESTAMP_X] => 05.09.2026 23:21:37
[IBLOCK_TYPE_ID] => news
[~IBLOCK_TYPE_ID] => news
[LID] => s1
[~LID] => s1
[CODE] => corporate_news_s1
[~CODE] => corporate_news_s1
[API_CODE] =>
[~API_CODE] =>
[REST_ON] => N
[~REST_ON] => N
[NAME] => Новости
[~NAME] => Новости
[ACTIVE] => Y
[~ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[~SORT] => 500
[LIST_PAGE_URL] => /news/
[~LIST_PAGE_URL] => /news/
[DETAIL_PAGE_URL] => #SITE_DIR#/news/#SECTION_CODE_PATH#/#ELEMENT_CODE#/
[~DETAIL_PAGE_URL] => #SITE_DIR#/news/#SECTION_CODE_PATH#/#ELEMENT_CODE#/
[SECTION_PAGE_URL] => #SITE_DIR#/news/#SECTION_CODE_PATH#/
[~SECTION_PAGE_URL] => #SITE_DIR#/news/#SECTION_CODE_PATH#/
[CANONICAL_PAGE_URL] => https://beresta.by/news/corporate_news_s1/
[~CANONICAL_PAGE_URL] => https://beresta.by/news/corporate_news_s1/
[PICTURE] =>
[~PICTURE] =>
[DESCRIPTION] =>
[~DESCRIPTION] =>
[DESCRIPTION_TYPE] => text
[~DESCRIPTION_TYPE] => text
[RSS_TTL] => 24
[~RSS_TTL] => 24
[RSS_ACTIVE] => Y
[~RSS_ACTIVE] => Y
[RSS_FILE_ACTIVE] => N
[~RSS_FILE_ACTIVE] => N
[RSS_FILE_LIMIT] =>
[~RSS_FILE_LIMIT] =>
[RSS_FILE_DAYS] =>
[~RSS_FILE_DAYS] =>
[RSS_YANDEX_ACTIVE] => N
[~RSS_YANDEX_ACTIVE] => N
[XML_ID] =>
[~XML_ID] =>
[TMP_ID] => f082d910d864d8e7e86bc021c7c31749
[~TMP_ID] => f082d910d864d8e7e86bc021c7c31749
[INDEX_ELEMENT] => Y
[~INDEX_ELEMENT] => Y
[INDEX_SECTION] => Y
[~INDEX_SECTION] => Y
[WORKFLOW] => N
[~WORKFLOW] => N
[BIZPROC] => N
[~BIZPROC] => N
[SECTION_CHOOSER] => L
[~SECTION_CHOOSER] => L
[LIST_MODE] =>
[~LIST_MODE] =>
[RIGHTS_MODE] => S
[~RIGHTS_MODE] => S
[SECTION_PROPERTY] => N
[~SECTION_PROPERTY] => N
[PROPERTY_INDEX] => N
[~PROPERTY_INDEX] => N
[VERSION] => 1
[~VERSION] => 1
[LAST_CONV_ELEMENT] => 0
[~LAST_CONV_ELEMENT] => 0
[SOCNET_GROUP_ID] =>
[~SOCNET_GROUP_ID] =>
[EDIT_FILE_BEFORE] =>
[~EDIT_FILE_BEFORE] =>
[EDIT_FILE_AFTER] =>
[~EDIT_FILE_AFTER] =>
[SECTIONS_NAME] => Разделы
[~SECTIONS_NAME] => Разделы
[SECTION_NAME] => Раздел
[~SECTION_NAME] => Раздел
[ELEMENTS_NAME] => Элементы
[~ELEMENTS_NAME] => Элементы
[ELEMENT_NAME] => Элемент
[~ELEMENT_NAME] => Элемент
[FULLTEXT_INDEX] => N
[~FULLTEXT_INDEX] => N
[EXTERNAL_ID] =>
[~EXTERNAL_ID] =>
[LANG_DIR] => /
[~LANG_DIR] => /
[SERVER_NAME] => beresta.by
[~SERVER_NAME] => beresta.by
)
[SECTION] => Array
(
[PATH] => Array
(
[0] => Array
(
[ID] => 10
[~ID] => 10
[CODE] => obshchestvo
[~CODE] => obshchestvo
[XML_ID] =>
[~XML_ID] =>
[EXTERNAL_ID] =>
[~EXTERNAL_ID] =>
[IBLOCK_ID] => 1
[~IBLOCK_ID] => 1
[IBLOCK_SECTION_ID] =>
[~IBLOCK_SECTION_ID] =>
[SORT] => 500
[~SORT] => 500
[NAME] => Общество
[~NAME] => Общество
[ACTIVE] => Y
[~ACTIVE] => Y
[DEPTH_LEVEL] => 1
[~DEPTH_LEVEL] => 1
[SECTION_PAGE_URL] => /news/obshchestvo/
[~SECTION_PAGE_URL] => /news/obshchestvo/
[IBLOCK_TYPE_ID] => news
[~IBLOCK_TYPE_ID] => news
[IBLOCK_CODE] => corporate_news_s1
[~IBLOCK_CODE] => corporate_news_s1
[IBLOCK_EXTERNAL_ID] =>
[~IBLOCK_EXTERNAL_ID] =>
[GLOBAL_ACTIVE] => Y
[~GLOBAL_ACTIVE] => Y
[IPROPERTY_VALUES] => Array
(
[SECTION_META_TITLE] => Общество
[SECTION_META_KEYWORDS] => Новости
[SECTION_META_DESCRIPTION] =>
[SECTION_PAGE_TITLE] => Общество
[ELEMENT_META_TITLE] => Общество
[ELEMENT_META_KEYWORDS] => Новости
[ELEMENT_META_DESCRIPTION] => .
[ELEMENT_PAGE_TITLE] => Общество
)
)
)
)
[SECTION_URL] => /news/obshchestvo/
[META_TAGS] => Array
(
[TITLE] => Феерверк для бабулі
[BROWSER_TITLE] => Феерверк для бабулі
[KEYWORDS] => Общество
[DESCRIPTION] => Чароўны жнівень няспешна крочыць па зямлі, шчодра надзяляючы людзей сваімі дабротамі Ужо ўбраны залатыя хлебныя нівы, а ў садах спеюць і наліваюцца свежым сокам духмяныя грушы і яблыкі.
)
)
23.08.2013
Феерверк для бабулі
Чароўны жнівень няспешна крочыць па зямлі, шчодра надзяляючы людзей сваімі дабротамі. Ужо ўбраны залатыя хлебныя нівы, а ў садах спеюць і наліваюцца свежым сокам духмяныя грушы і яблыкі. У сінім небе, шырока раскінуўшы белыя з чорным крылы, павольна лунае бусел, быццам шукае для сябе самага лепшага месца сярод гэтага раю на зямлі. На ўтульным невялічкім падворку з зялёнай травой каля сціплай вясковай хаты ў задуменні сядзіць бабуля, за ёю гаспадарліва паходжвае белы кот. Я адчыняю веснічкі і вітаюся, сталая жанчына прыязна ўсміхаецца. Першае ўражанне, якое, як кажуць, самае трапнае, не падманвае мяне – з якім цікавым чалавекам давялося пазнаёміцца!
Быццам на імклівай “машыне часу” я на момант пераношуся ва ўласнае дзяцінства, паслужлівая памяць вяртае на бабулін з дзедам родны хутар. Такім жа ізумрудным дываном рассцілалася і там мяккая трава. І нават імя ў гэтай бабулі аказваецца такое самае, як у маёй – Люба. І гэта як дотык да нечага роднага, вясковага, спрадвечнага – нашых каранёў. Гаспадыня запрашае ў хату, і быццам пазнаеш і зноў сустракаешся з напаўзабытым ранейшым пачуццём, і сэрца грэе ціхая радасць. З сучасных рэчаў у яе толькі тэлевізар і халадзільнік, а печ, канапа з пакрывалам з яркімі кветкамі, просты стол амаль такія ж, як і ва ўсіх іншых сталых людзей. Няма тут вялізных, як “абэржа”, і пульхных мяккіх вугалкоў, ды толькі пануе своеасаблівая прыемная атмасфера, сапраўдная добрая аўра гэтага сціплага дома. Таму, напэўна, і гутарка ў нас атрымалася цёплая, па душах, а час ляцеў непрыкметна.
Любоў Міхайлаўна Дзешка, жыхарка вёскі Яскалды, расказвае пра сябе нешматслоўна. Нядаўна, у жніўні, споўнілася ёй 90 гадоў. Дзяцінства яе было, як і любой вясковай дзяўчынкі ў той далёкі ўжо час, зусім іншае, чым, напрыклад, у нашых унукаў зараз. Сялянскіх дзяцей змалку прывучалі да работы, бо толькі так вялікая сям’я магла выжыць у нястачы. На ўласным прыкладзе, а не словамі, вучылі дарослыя сваіх сыноў і дачок. Дзеці пасвілі кароў, дапамагалі даглядаць хатнюю жывёлу, рупіліся разам з жанчынамі на агародзе, і колькі яшчэ дабаўлялася работ ім з узростам! Падлеткі і касілі, і варочалі сена, адзін занятак пастаянна змяняўся другім. Цяжкая фізічная сялянская праца была неад’емнай ад паўсядзённага тагачаснага жыцця. Яна была верным спосабам мець кавалак хлеба, забяспечыць вялікую сям’ю. І гэтая з самага маленства звычка да працы саслужыла Любе добрую службу на ўсё жыццё.
А потым была вайна. Успамінае Любоў Міхайлаўна адзін страшны эпізод з таго часу, як спалохаўшыся прыходу немцаў, яны з бацькамі пакінулі сваю хату і ўцякалі, а потым і ўвогуле ледзьве не пазбавіліся яе, таму што пакуль гаспадароў не было, дом маглі спаліць... Люба была прыгожай дзяўчынай, нават і зараз аб гэтым можна здагадвацца, хаця прайшло так шмат гадоў з яе маладосці. Паказваючы мне свае хусткі, якіх у яе ўжо накапілася нямала, жанчына накідвае адну, другую. І я заўважаю, што кожная з іх ёй вельмі да твару, нават цяжка выбраць якую-небудзь лепшую. Замуж дзяўчына выйшла за мясцовага хлопца, такога ж працавітага, як і сама. Калі пабраліся шлюбам, разлічвалі далей толькі на свае рукі. Муж быў удзельнікам вайны. Расказвае Любоў Міхайлаўна мне і пра тую ранейшую вясковую цеснату, у якой прыйшлося ёй жыць са сваім мужам і дзецьмі ў хаце разам са сваёй маці.
-- А Вам муж быў харошы? – пытаюся я.
-- Так, мне харошы, -- адказвае яна. – Я хацела з ім жыць сваёй сям’ёй, і мы сталі збіраць грошы на ўласную хату, каб жыць асобна.
З Любай у іх нарадзілася чацвёра дзяцей. Калгасніцы тады не ведалі “дэкрэтных адпачынкаў”, ніхто і марыць не мог, што, так як цяпер, можна будзе даглядаць дзіця аж да трох гадоў.
-- Я варочала ячмень, а назаўтра ўжо мела хлопчыка, -- расказвае Любоў Міхайлаўна.
За ўсё сваё жыццё давялося ёй папрацаваць і на ферме, і пасвіць каровы, і быць паляводам.
-- Каровы цяжка пасвіць было, цэлы статак, -- успамінае яна. – Яны ж лезуць усюды, за гэта на мяне крычалі.
А старшынь гаспадаркі -- Анатоля Аляксеевіча Ардынца, а таксама Антона Ігнатавіча Папоўскага ўспамінае яна добрым словам. Першы з іх даў ёй лесу на хату, транспарт, дапамог з шыферам. І хата сапраўды атрымалася выдатная, утульная, у якую так часта цяпер прыязджаюць да яе дзеці, унукі, праўнукі. Другі таксама вельмі добразычлівы чалавек, клапаціўся пра людзей. Пры такіх адносінах і працаваць было лягчэй. Жанчына расказвае:
-- Я ніколі не хварэла. За ўсё сваё жыццё толькі два разы пабывала ў бальніцы. Адзін раз апендыцыт быў, а другі раз руку нацягнула. Ніколі не думала, што дажыву да 90 гадоў, а ў 80, бывала, яшчэ хадзіла на працу. У мяне ўжо два прапраўнукі ёсць. Колькі Бог даў мне шчасця!
На нядаўні юбілей да свайго дарагога роднага чалавека сабралася ўся вялікая сям’я. Шчыра павіншавалі жанчыну і ад гаспадаркі. І гэты жнівеньскі дзень запомніўся Любові Міхайлаўне мноствам цёплых слоў і пажаданняў, букетамі кветак, падарункамі, а таксама яркім феерверкам. Такі нечаканы і цудоўны сюрпрыз зрабіў сваёй добрай і любай бабулі ўнук.
Добрага Вам здароўя, Любоў Міхайлаўна!
Ніна Наддэ, фота аўтара
