Array
(
[TAGS] =>
[~TAGS] =>
[ID] => 19601
[~ID] => 19601
[NAME] => Галоўная медсястра Бераставіцкай ЦРБ
[~NAME] => Галоўная медсястра Бераставіцкай ЦРБ
[IBLOCK_ID] => 1
[~IBLOCK_ID] => 1
[IBLOCK_SECTION_ID] => 10
[~IBLOCK_SECTION_ID] => 10
[DETAIL_TEXT] => 
Вырашаючы ў юнацтве, “на каго пайсці вучыцца”, мы асабліва не задумваемся, наколькі адказны і важны крок робім у жыцці. Шчаслівы той, хто не памыляецца ў такім выбары. Ала Турэйка (на здымку), заканчваючы школу ў роднай вёсцы Ханявічы на Свіслаччыне, таксама, вядома, не магла ведаць, што ўяўляе сабой прафесія медыка. Сястра Таня разважала так: “Гандлёвы работнік у нашай сям'і ўжо ёсць (сама яна вывучылася на прадаўца), таму раю табе, Ала, атрымаць медыцынскую адукацыю”.
– Ведаеце, я не раз потым з ўдзячнасцю ўспамінала тыя яе словы,– прызнаецца Ала Андрэеўна Турэйка. – Сястра добра ведала мяне, мой характар і не памылілася ў тым, што менавіта медыцына – маё прызванне. Уласна кажучы, ўжо ў час вучобы ў Мінскім медыцынскім вучылішчы – а выкладалі тут выдатныя спецыялісты! – а таксама праходзячы практыку ў сталічнай бальніцы хуткай дапамогі і ў 6-й клінічнай бальніцы, потым ў Стаўбцоўскай ЦРБ, я ўсё больш пераконвалася, наколькі важная і патрэбная мая прафесія, і знаходзіла радасць у тым, што дапамагаю ўрачам вяртаць хворым здароўе.
Пасля размеркавання маладая медсястра працавала ў 9-й клінічнай бальніцы Мінска. Ёй падабалася ўсё: праца, горад, калектыў. Але ад усяго гэтага Ала адмовілася дзеля любімага чалавека: Анатоль, з якім яны сябравалі яшчэ са школы, жыў і працаваў у Гродне, ну а Мінск яго зусім не вабіў. Дзяўчыне ж не хацелася жыць у абласным цэнтры, якога яна амаль не ведала. Пажаніўшыся, маладыя прынялі кампраміснае рашэнне пасяліцца ў Вялікай Бераставіцы, дзе якраз і жыла старэйшая сястра Алы. Пасёлак наш, спакойны і зялёны, вельмі падабаўся абодвум маладажонам. “Мы і сённы не шкадуем, што прынялі тады такое рашэнне і адмовіліся ад вялікіх гарадоў, – кажа Ала Андрэеўна.– Бераставіца вельмі ўтульная, камфортная для сямейнага жыцця, тут ты спакойны за сваіх малалетніх дзяцей. А галоўнае, людзі жывуць добрыя і спагадлівыя”.
У нас Але Андрэеўне пашанцавала адразу ўладкавацца на працу па спецыяльнасці. Не перабольшу, калі скажу, што і аднаму з аддзяленняў цэнтральнай раённай бальніцы тады пашанцавала не менш: маладая медсястра валодала досыць добрымі прафесійнымі навыкамі і была ўважлівай да хворых, умела адчуваць іх боль. Кожны ж новы год работы прыбаўляў не толькі працоўны вопыт – калег усё больш прыцягвалі такія рысы яе характару, як камунікабельнасць, чуласць, добразычлівасць, і гэта не магло застацца неацэненым. Таму невыпадкова, калі ў тэрапеўтычным аддзяленні райбальніцы спатрэбілася старшая медсястра, з прапановай кіраўніцтва ЦРБ звярнуліся менавіта да Алы Андрэеўны. Яна тады была ў дэкрэтным водпуску – малодшаму сыночку не споўнілася яшчэ і двух з паловаю гадкоў. Ды і ўвогуле сумнявалася: ці спраўлюся? Але галоўны ўрач і галоўная медсястра ЦРБ прыехалі нават дахаты, і часу на роздум не далі…
У яе не толькі змяніўся графік работы і пабольшала клопатаў ды абавязкаў. Маладая жанчына цяпер адказвала і за сябе, і за іншых. Атрымаць і раздаць лекі, прасачыць, як захоўваецца ў аддзяленні санітарна-эпідэміялагічны рэжым і раздаецца хворым ежа, а яшчэ – вучоба з сярэднім і малодшым медперсаналам па прафілактыцы ВІЧ і іншых асабліва небяспечных, а таксама ўнутрыбальнічных інфекцый… Я не бяруся акрэсліць усё кола абавязкаў старшай медсястры, ды і не пра гэта рэч. І нават не пра тое, наколькі добрасумленна, з веданнем справы працавала Ала Андрэеўна, павышала свой прафесійны ўзровень і неўзабаве мела ўжо вышэйшую кваліфікацыйныйную катэгорыю. Хачу спыніцца на іншым: узаемаадносінах старшай медсястры з медперсаналам, за работу якога яна адказвала. У аддзяленні панаваў добры мікраклімат, і ў гэтым была немалая заслуга ўраўнаважанай, прыязнай і тактоўнай Алы Андрэеўны. Атрымліваючы ад яе заўвагу за промах ці недаробак, можна было разлічваць найперш на яе параду, а не на рэзкае спагнанне. Старшая медсястра ўмела прыкмеціць і ацаніць сапраўднае старанне работніцы, яе памкненнне аблегчыць боль і пакуту хворага.
– Мне па жыцці шанцуе на добрых людзей, – чую ад Алы Андрэеўны, – І сама стараюся быць карыснай тым, хто побач. Добрай настаўніцай і дарадчыцай была для мяне тагачасная загадчыца аддзялення і вопытны ўрач Ірына Іванаўна Фальковіч, Заўсёды адчувала падтрымку і загадчыка аддзялення Андрэя Міхайлавіча Богуша, былой галоўнай медсястры ЦРБ Веры Аляксандраўны Дзешка, намесніка галоўурача ЦРБ Яніны Янаўны Скрундзеўскай, урача Людмілы Апанасаўны Дзешка, якая ў свой час таксама працавала намеснікам галоўурача. Усё жыццё грэе мяне успамін пра тое, як пачынала работу ў Бераставіцы з цудоўнымі медсёстрамі І.П.Саўчанка, Н.А.Харук.
…Мы размаўляем з Алай Андрэеўнай у кабінеце галоўнай медыцынскай сястры ЦРБ. На гэтай пасадзе яна ўжо пяты год. І нават паўгадзіны нашай размовы, на працягу якой раздаваліся бясконцыя званкі з райбальніцы, паліклінікі, сельскіх амбулаторый і ФАПаў, заходзілі з тымі ці іншымі пытаннямі наведвальнікі, мне хапіла, каб зразумець, наколькі мнагагранная работа ў мае суразмоўцы і наколькі шырокі спектр яе абавязкаў. У штотыднёвым рабочым плане Алы Андрэеўны мноства пытанняў, кожны рабочы дзень запоўнены неадкладнымі клопатамі. Гэта, да прыкладу, вучоба сярэдняга медыцынскага персаналу ЦРБ, конкурсы, ўдзел ў атэстацыйна-кваліфікацыйных і іншых камісіях, комплексныя абходы аддзяленняў, распрацоўка алгарытмаў новых пастаноў… Усё гэта, і многае другое па рабоце, акуратна адлюстравана ў шматлікіх папках. Менавіта яна, Ала Андрэеўна, заказвае праз РУП “Фармацыя” для раённай медыцынскай установы аховы здароўя ўсе лекі і расходныя матэрыялы, і не толькі, дарэчы, гэта. Усе апошнія гады ў ЦРБ вядзецца рамонт і мадэрнізацыя, і галоўная медсястра разам з бухгалтарам і юрыстам заказвае ў абноўленыя памяшканні неабходную мэблю і медыцынскае абсталяванне.
Ад кіраўніцтва ЦРБ я пачула пра Алу Андрэеўну самыя добрыя словы. Агульная думка такая: чалавек на сваім месцы, проста нельга ўявіць калектыў медыкаў без гэтага здольнага і адказнага работніка. Яна неаднаразова ўзнагароджвалася граматамі раённага Савета дэпутатаў і раённага выканаўчага камітэта.
Мне ж хочацца дадаць, што Ала Андрэеўна і яе муж Анатоль Уладзіміравіч – дарэчы, ён працуе ў ЦРБ вадзіцелем машыны хуткай дапамогі – выдатныя бацькі і ўжо сталі шчаслівымі бабуляй і дзядулем. Дачка Аня вывучылася на псіхолага, выйшла замуж і падарыла маме і тату вялікую радасць і ўцеху – ўнучка Владзіка, якому ідзе другі гадок. Сын Іллюша вучыцца ў палітэхнічным каледжы. Дарэчы, літаральна праз некалькі дзён сям”я, родныя і калегі па працы будуць віншаваць Алу Андрэеўну з 50-гадовым юбілеем. І жадаць ўсяго самага добрага, светлага, а найперш, вядома, здароўя – таго галоўнага ў чалавечым жыцці, што ўжо 29 гадоў яна сама дорыць іншым.
Марыя Драпеза,
фота аўтара
[~DETAIL_TEXT] => Вырашаючы ў юнацтве, “на каго пайсці вучыцца”, мы асабліва не задумваемся, наколькі адказны і важны крок робім у жыцці. Шчаслівы той, хто не памыляецца ў такім выбары. Ала Турэйка (на здымку), заканчваючы школу ў роднай вёсцы Ханявічы на Свіслаччыне, таксама, вядома, не магла ведаць, што ўяўляе сабой прафесія медыка. Сястра Таня разважала так: “Гандлёвы работнік у нашай сям'і ўжо ёсць (сама яна вывучылася на прадаўца), таму раю табе, Ала, атрымаць медыцынскую адукацыю”.
– Ведаеце, я не раз потым з ўдзячнасцю ўспамінала тыя яе словы,– прызнаецца Ала Андрэеўна Турэйка. – Сястра добра ведала мяне, мой характар і не памылілася ў тым, што менавіта медыцына – маё прызванне. Уласна кажучы, ўжо ў час вучобы ў Мінскім медыцынскім вучылішчы – а выкладалі тут выдатныя спецыялісты! – а таксама праходзячы практыку ў сталічнай бальніцы хуткай дапамогі і ў 6-й клінічнай бальніцы, потым ў Стаўбцоўскай ЦРБ, я ўсё больш пераконвалася, наколькі важная і патрэбная мая прафесія, і знаходзіла радасць у тым, што дапамагаю ўрачам вяртаць хворым здароўе.
Пасля размеркавання маладая медсястра працавала ў 9-й клінічнай бальніцы Мінска. Ёй падабалася ўсё: праца, горад, калектыў. Але ад усяго гэтага Ала адмовілася дзеля любімага чалавека: Анатоль, з якім яны сябравалі яшчэ са школы, жыў і працаваў у Гродне, ну а Мінск яго зусім не вабіў. Дзяўчыне ж не хацелася жыць у абласным цэнтры, якога яна амаль не ведала. Пажаніўшыся, маладыя прынялі кампраміснае рашэнне пасяліцца ў Вялікай Бераставіцы, дзе якраз і жыла старэйшая сястра Алы. Пасёлак наш, спакойны і зялёны, вельмі падабаўся абодвум маладажонам. “Мы і сённы не шкадуем, што прынялі тады такое рашэнне і адмовіліся ад вялікіх гарадоў, – кажа Ала Андрэеўна.– Бераставіца вельмі ўтульная, камфортная для сямейнага жыцця, тут ты спакойны за сваіх малалетніх дзяцей. А галоўнае, людзі жывуць добрыя і спагадлівыя”.
У нас Але Андрэеўне пашанцавала адразу ўладкавацца на працу па спецыяльнасці. Не перабольшу, калі скажу, што і аднаму з аддзяленняў цэнтральнай раённай бальніцы тады пашанцавала не менш: маладая медсястра валодала досыць добрымі прафесійнымі навыкамі і была ўважлівай да хворых, умела адчуваць іх боль. Кожны ж новы год работы прыбаўляў не толькі працоўны вопыт – калег усё больш прыцягвалі такія рысы яе характару, як камунікабельнасць, чуласць, добразычлівасць, і гэта не магло застацца неацэненым. Таму невыпадкова, калі ў тэрапеўтычным аддзяленні райбальніцы спатрэбілася старшая медсястра, з прапановай кіраўніцтва ЦРБ звярнуліся менавіта да Алы Андрэеўны. Яна тады была ў дэкрэтным водпуску – малодшаму сыночку не споўнілася яшчэ і двух з паловаю гадкоў. Ды і ўвогуле сумнявалася: ці спраўлюся? Але галоўны ўрач і галоўная медсястра ЦРБ прыехалі нават дахаты, і часу на роздум не далі…
У яе не толькі змяніўся графік работы і пабольшала клопатаў ды абавязкаў. Маладая жанчына цяпер адказвала і за сябе, і за іншых. Атрымаць і раздаць лекі, прасачыць, як захоўваецца ў аддзяленні санітарна-эпідэміялагічны рэжым і раздаецца хворым ежа, а яшчэ – вучоба з сярэднім і малодшым медперсаналам па прафілактыцы ВІЧ і іншых асабліва небяспечных, а таксама ўнутрыбальнічных інфекцый… Я не бяруся акрэсліць усё кола абавязкаў старшай медсястры, ды і не пра гэта рэч. І нават не пра тое, наколькі добрасумленна, з веданнем справы працавала Ала Андрэеўна, павышала свой прафесійны ўзровень і неўзабаве мела ўжо вышэйшую кваліфікацыйныйную катэгорыю. Хачу спыніцца на іншым: узаемаадносінах старшай медсястры з медперсаналам, за работу якога яна адказвала. У аддзяленні панаваў добры мікраклімат, і ў гэтым была немалая заслуга ўраўнаважанай, прыязнай і тактоўнай Алы Андрэеўны. Атрымліваючы ад яе заўвагу за промах ці недаробак, можна было разлічваць найперш на яе параду, а не на рэзкае спагнанне. Старшая медсястра ўмела прыкмеціць і ацаніць сапраўднае старанне работніцы, яе памкненнне аблегчыць боль і пакуту хворага.
– Мне па жыцці шанцуе на добрых людзей, – чую ад Алы Андрэеўны, – І сама стараюся быць карыснай тым, хто побач. Добрай настаўніцай і дарадчыцай была для мяне тагачасная загадчыца аддзялення і вопытны ўрач Ірына Іванаўна Фальковіч, Заўсёды адчувала падтрымку і загадчыка аддзялення Андрэя Міхайлавіча Богуша, былой галоўнай медсястры ЦРБ Веры Аляксандраўны Дзешка, намесніка галоўурача ЦРБ Яніны Янаўны Скрундзеўскай, урача Людмілы Апанасаўны Дзешка, якая ў свой час таксама працавала намеснікам галоўурача. Усё жыццё грэе мяне успамін пра тое, як пачынала работу ў Бераставіцы з цудоўнымі медсёстрамі І.П.Саўчанка, Н.А.Харук.
…Мы размаўляем з Алай Андрэеўнай у кабінеце галоўнай медыцынскай сястры ЦРБ. На гэтай пасадзе яна ўжо пяты год. І нават паўгадзіны нашай размовы, на працягу якой раздаваліся бясконцыя званкі з райбальніцы, паліклінікі, сельскіх амбулаторый і ФАПаў, заходзілі з тымі ці іншымі пытаннямі наведвальнікі, мне хапіла, каб зразумець, наколькі мнагагранная работа ў мае суразмоўцы і наколькі шырокі спектр яе абавязкаў. У штотыднёвым рабочым плане Алы Андрэеўны мноства пытанняў, кожны рабочы дзень запоўнены неадкладнымі клопатамі. Гэта, да прыкладу, вучоба сярэдняга медыцынскага персаналу ЦРБ, конкурсы, ўдзел ў атэстацыйна-кваліфікацыйных і іншых камісіях, комплексныя абходы аддзяленняў, распрацоўка алгарытмаў новых пастаноў… Усё гэта, і многае другое па рабоце, акуратна адлюстравана ў шматлікіх папках. Менавіта яна, Ала Андрэеўна, заказвае праз РУП “Фармацыя” для раённай медыцынскай установы аховы здароўя ўсе лекі і расходныя матэрыялы, і не толькі, дарэчы, гэта. Усе апошнія гады ў ЦРБ вядзецца рамонт і мадэрнізацыя, і галоўная медсястра разам з бухгалтарам і юрыстам заказвае ў абноўленыя памяшканні неабходную мэблю і медыцынскае абсталяванне.
Ад кіраўніцтва ЦРБ я пачула пра Алу Андрэеўну самыя добрыя словы. Агульная думка такая: чалавек на сваім месцы, проста нельга ўявіць калектыў медыкаў без гэтага здольнага і адказнага работніка. Яна неаднаразова ўзнагароджвалася граматамі раённага Савета дэпутатаў і раённага выканаўчага камітэта.
Мне ж хочацца дадаць, што Ала Андрэеўна і яе муж Анатоль Уладзіміравіч – дарэчы, ён працуе ў ЦРБ вадзіцелем машыны хуткай дапамогі – выдатныя бацькі і ўжо сталі шчаслівымі бабуляй і дзядулем. Дачка Аня вывучылася на псіхолага, выйшла замуж і падарыла маме і тату вялікую радасць і ўцеху – ўнучка Владзіка, якому ідзе другі гадок. Сын Іллюша вучыцца ў палітэхнічным каледжы. Дарэчы, літаральна праз некалькі дзён сям”я, родныя і калегі па працы будуць віншаваць Алу Андрэеўну з 50-гадовым юбілеем. І жадаць ўсяго самага добрага, светлага, а найперш, вядома, здароўя – таго галоўнага ў чалавечым жыцці, што ўжо 29 гадоў яна сама дорыць іншым.
Марыя Драпеза,
фота аўтара
[DETAIL_TEXT_TYPE] => html
[~DETAIL_TEXT_TYPE] => html
[PREVIEW_TEXT] => Галоўная медсястра Бераставіцкай ЦРБ
[~PREVIEW_TEXT] => Галоўная медсястра Бераставіцкай ЦРБ
[PREVIEW_TEXT_TYPE] => html
[~PREVIEW_TEXT_TYPE] => html
[DETAIL_PICTURE] => Array
(
[ID] => 39011
[TIMESTAMP_X] => 04.04.2025 10:05:06
[MODULE_ID] => iblock
[HEIGHT] => 1260
[WIDTH] => 1890
[FILE_SIZE] => 632318
[CONTENT_TYPE] => image/jpeg
[SUBDIR] => iblock/664
[FILE_NAME] => piwcqcejudmhlcmky3ns1g20ad37prs6.jpg
[ORIGINAL_NAME] => 21.jpg
[DESCRIPTION] =>
[HANDLER_ID] =>
[EXTERNAL_ID] => f79b84cacdb505323047743e20ef816d
[VERSION_ORIGINAL_ID] =>
[META] =>
[SRC] => /upload/iblock/664/piwcqcejudmhlcmky3ns1g20ad37prs6.jpg
[UNSAFE_SRC] => /upload/iblock/664/piwcqcejudmhlcmky3ns1g20ad37prs6.jpg
[SAFE_SRC] => /upload/iblock/664/piwcqcejudmhlcmky3ns1g20ad37prs6.jpg
[ALT] => Галоўная медсястра Бераставіцкай ЦРБ
[TITLE] => Галоўная медсястра Бераставіцкай ЦРБ
)
[~DETAIL_PICTURE] => 39011
[TIMESTAMP_X] => 09.04.2025 17:59:02
[~TIMESTAMP_X] => 09.04.2025 17:59:02
[ACTIVE_FROM_X] => 2013-11-09 00:00:00
[~ACTIVE_FROM_X] => 2013-11-09 00:00:00
[ACTIVE_FROM] => 09.11.2013
[~ACTIVE_FROM] => 09.11.2013
[LIST_PAGE_URL] => /news/
[~LIST_PAGE_URL] => /news/
[DETAIL_PAGE_URL] => /news/obshchestvo/%D0%B3%D0%B0%D0%BB%D0%BE%D1%9E%D0%BD%D0%B0%D1%8F-%D0%BC%D0%B5%D0%B4%D1%81%D1%8F%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0-%D0%B1%D0%B5%D1%80%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%86%D0%BA%D0%B0%D0%B9-%D1%86%D1%80/
[~DETAIL_PAGE_URL] => /news/obshchestvo/%D0%B3%D0%B0%D0%BB%D0%BE%D1%9E%D0%BD%D0%B0%D1%8F-%D0%BC%D0%B5%D0%B4%D1%81%D1%8F%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0-%D0%B1%D0%B5%D1%80%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%86%D0%BA%D0%B0%D0%B9-%D1%86%D1%80/
[LANG_DIR] => /
[~LANG_DIR] => /
[CODE] => галоўная-медсястра-бераставіцкай-цр
[~CODE] => галоўная-медсястра-бераставіцкай-цр
[EXTERNAL_ID] => 19601
[~EXTERNAL_ID] => 19601
[IBLOCK_TYPE_ID] => news
[~IBLOCK_TYPE_ID] => news
[IBLOCK_CODE] => corporate_news_s1
[~IBLOCK_CODE] => corporate_news_s1
[IBLOCK_EXTERNAL_ID] =>
[~IBLOCK_EXTERNAL_ID] =>
[LID] => s1
[~LID] => s1
[NAV_RESULT] =>
[NAV_CACHED_DATA] =>
[DISPLAY_ACTIVE_FROM] => 09.11.2013
[IPROPERTY_VALUES] => Array
(
[SECTION_META_TITLE] => Галоўная медсястра Бераставіцкай ЦРБ
[SECTION_META_KEYWORDS] => Новости
[SECTION_META_DESCRIPTION] =>
[SECTION_PAGE_TITLE] => Галоўная медсястра Бераставіцкай ЦРБ
[ELEMENT_META_TITLE] => Галоўная медсястра Бераставіцкай ЦРБ
[ELEMENT_META_KEYWORDS] => Общество
[ELEMENT_META_DESCRIPTION] => Вырашаючы ў юнацтве, “на каго пайсці вучыцца”, мы асабліва не задумваемся, наколькі адказны і важны крок робім у жыцці Шчаслівы той, хто не памыляецца ў такім выбары.
[ELEMENT_PAGE_TITLE] => Галоўная медсястра Бераставіцкай ЦРБ
)
[FIELDS] => Array
(
[TAGS] =>
)
[PROPERTIES] => Array
(
[VIDEO] => Array
(
[ID] => 4
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Видео
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => VIDEO
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => F
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] => mpg, avi, wmv, mpeg, mpe, flv, mp4
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Видео
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[DONT_SHOW] => Array
(
[ID] => 6
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Не отображать в верхней карусели на главной
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => DONT_SHOW
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => L
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => C
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[VALUE_ENUM_ID] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Не отображать в верхней карусели на главной
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[AUTHOR] => Array
(
[ID] => 7
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Автор
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => AUTHOR
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => S
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Автор
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[WATERMARKER] => Array
(
[ID] => 8
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Водяной знак
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => WATERMARKER
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => F
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] => jpg, gif, bmp, png, jpeg, webp
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Водяной знак
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[WATERMARKER_PREV] => Array
(
[ID] => 9
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Водяной знак в превью
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => WATERMARKER_PREV
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => F
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] => jpg, gif, bmp, png, jpeg, webp
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Водяной знак в превью
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[DONT_SHOW_LIST] => Array
(
[ID] => 11
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Не отображать в карусели с разделами на главной
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => DONT_SHOW_LIST
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => L
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => C
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[VALUE_ENUM_ID] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Не отображать в карусели с разделами на главной
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[MAIN_SECTION] => Array
(
[ID] => 12
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Главный раздел
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => MAIN_SECTION
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => L
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[VALUE_ENUM_ID] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Главный раздел
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[PHOTOGRAPHER] => Array
(
[ID] => 13
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Фотограф
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => PHOTOGRAPHER
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => S
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Фотограф
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[NASHE_VIDEO] => Array
(
[ID] => 14
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Наше видео
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => NASHE_VIDEO
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => S
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] => video
[USER_TYPE_SETTINGS] => Array
(
[BUFFER_LENGTH] => 10
[CONTROLBAR] => bottom
[AUTOSTART] => N
[VOLUME] => 90
[SKIN] =>
[FLASHVARS] =>
[WMODE_FLV] => transparent
[BGCOLOR] => FFFFFF
[COLOR] => 000000
[OVER_COLOR] => 000000
[SCREEN_COLOR] => 000000
[SILVERVARS] =>
[WMODE_WMV] => windowless
[WIDTH] => 400
[HEIGHT] => 300
)
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Наше видео
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[YOUTUBE_VIDEO] => Array
(
[ID] => 15
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Наше видео ютуб
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => YOUTUBE_VIDEO
[DEFAULT_VALUE] => https://www.youtube.com/embed/
[PROPERTY_TYPE] => S
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Наше видео ютуб
[~DEFAULT_VALUE] => https://www.youtube.com/embed/
)
[YES_WATERMARK] => Array
(
[ID] => 17
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Выводить водяной знак
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => YES_WATERMARK
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => L
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => C
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[VALUE_ENUM_ID] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Выводить водяной знак
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[YES_WATERMARK_PREV] => Array
(
[ID] => 18
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Выводить водяной знак превью
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => YES_WATERMARK_PREV
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => L
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => C
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[VALUE_ENUM_ID] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Выводить водяной знак превью
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[DETAIL_PICTERS_NEW] => Array
(
[ID] => 19
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Детальная картинка
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => DETAIL_PICTERS_NEW
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => F
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] => jpg, gif, bmp, png, jpeg, webp
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Детальная картинка
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
)
[DISPLAY_PROPERTIES] => Array
(
)
[IBLOCK] => Array
(
[ID] => 1
[~ID] => 1
[TIMESTAMP_X] => 05.09.2026 23:21:37
[~TIMESTAMP_X] => 05.09.2026 23:21:37
[IBLOCK_TYPE_ID] => news
[~IBLOCK_TYPE_ID] => news
[LID] => s1
[~LID] => s1
[CODE] => corporate_news_s1
[~CODE] => corporate_news_s1
[API_CODE] =>
[~API_CODE] =>
[REST_ON] => N
[~REST_ON] => N
[NAME] => Новости
[~NAME] => Новости
[ACTIVE] => Y
[~ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[~SORT] => 500
[LIST_PAGE_URL] => /news/
[~LIST_PAGE_URL] => /news/
[DETAIL_PAGE_URL] => #SITE_DIR#/news/#SECTION_CODE_PATH#/#ELEMENT_CODE#/
[~DETAIL_PAGE_URL] => #SITE_DIR#/news/#SECTION_CODE_PATH#/#ELEMENT_CODE#/
[SECTION_PAGE_URL] => #SITE_DIR#/news/#SECTION_CODE_PATH#/
[~SECTION_PAGE_URL] => #SITE_DIR#/news/#SECTION_CODE_PATH#/
[CANONICAL_PAGE_URL] => https://beresta.by/news/corporate_news_s1/
[~CANONICAL_PAGE_URL] => https://beresta.by/news/corporate_news_s1/
[PICTURE] =>
[~PICTURE] =>
[DESCRIPTION] =>
[~DESCRIPTION] =>
[DESCRIPTION_TYPE] => text
[~DESCRIPTION_TYPE] => text
[RSS_TTL] => 24
[~RSS_TTL] => 24
[RSS_ACTIVE] => Y
[~RSS_ACTIVE] => Y
[RSS_FILE_ACTIVE] => N
[~RSS_FILE_ACTIVE] => N
[RSS_FILE_LIMIT] =>
[~RSS_FILE_LIMIT] =>
[RSS_FILE_DAYS] =>
[~RSS_FILE_DAYS] =>
[RSS_YANDEX_ACTIVE] => N
[~RSS_YANDEX_ACTIVE] => N
[XML_ID] =>
[~XML_ID] =>
[TMP_ID] => f082d910d864d8e7e86bc021c7c31749
[~TMP_ID] => f082d910d864d8e7e86bc021c7c31749
[INDEX_ELEMENT] => Y
[~INDEX_ELEMENT] => Y
[INDEX_SECTION] => Y
[~INDEX_SECTION] => Y
[WORKFLOW] => N
[~WORKFLOW] => N
[BIZPROC] => N
[~BIZPROC] => N
[SECTION_CHOOSER] => L
[~SECTION_CHOOSER] => L
[LIST_MODE] =>
[~LIST_MODE] =>
[RIGHTS_MODE] => S
[~RIGHTS_MODE] => S
[SECTION_PROPERTY] => N
[~SECTION_PROPERTY] => N
[PROPERTY_INDEX] => N
[~PROPERTY_INDEX] => N
[VERSION] => 1
[~VERSION] => 1
[LAST_CONV_ELEMENT] => 0
[~LAST_CONV_ELEMENT] => 0
[SOCNET_GROUP_ID] =>
[~SOCNET_GROUP_ID] =>
[EDIT_FILE_BEFORE] =>
[~EDIT_FILE_BEFORE] =>
[EDIT_FILE_AFTER] =>
[~EDIT_FILE_AFTER] =>
[SECTIONS_NAME] => Разделы
[~SECTIONS_NAME] => Разделы
[SECTION_NAME] => Раздел
[~SECTION_NAME] => Раздел
[ELEMENTS_NAME] => Элементы
[~ELEMENTS_NAME] => Элементы
[ELEMENT_NAME] => Элемент
[~ELEMENT_NAME] => Элемент
[FULLTEXT_INDEX] => N
[~FULLTEXT_INDEX] => N
[EXTERNAL_ID] =>
[~EXTERNAL_ID] =>
[LANG_DIR] => /
[~LANG_DIR] => /
[SERVER_NAME] => beresta.by
[~SERVER_NAME] => beresta.by
)
[SECTION] => Array
(
[PATH] => Array
(
[0] => Array
(
[ID] => 10
[~ID] => 10
[CODE] => obshchestvo
[~CODE] => obshchestvo
[XML_ID] =>
[~XML_ID] =>
[EXTERNAL_ID] =>
[~EXTERNAL_ID] =>
[IBLOCK_ID] => 1
[~IBLOCK_ID] => 1
[IBLOCK_SECTION_ID] =>
[~IBLOCK_SECTION_ID] =>
[SORT] => 500
[~SORT] => 500
[NAME] => Общество
[~NAME] => Общество
[ACTIVE] => Y
[~ACTIVE] => Y
[DEPTH_LEVEL] => 1
[~DEPTH_LEVEL] => 1
[SECTION_PAGE_URL] => /news/obshchestvo/
[~SECTION_PAGE_URL] => /news/obshchestvo/
[IBLOCK_TYPE_ID] => news
[~IBLOCK_TYPE_ID] => news
[IBLOCK_CODE] => corporate_news_s1
[~IBLOCK_CODE] => corporate_news_s1
[IBLOCK_EXTERNAL_ID] =>
[~IBLOCK_EXTERNAL_ID] =>
[GLOBAL_ACTIVE] => Y
[~GLOBAL_ACTIVE] => Y
[IPROPERTY_VALUES] => Array
(
[SECTION_META_TITLE] => Общество
[SECTION_META_KEYWORDS] => Новости
[SECTION_META_DESCRIPTION] =>
[SECTION_PAGE_TITLE] => Общество
[ELEMENT_META_TITLE] => Общество
[ELEMENT_META_KEYWORDS] => Новости
[ELEMENT_META_DESCRIPTION] => .
[ELEMENT_PAGE_TITLE] => Общество
)
)
)
)
[SECTION_URL] => /news/obshchestvo/
[META_TAGS] => Array
(
[TITLE] => Галоўная медсястра Бераставіцкай ЦРБ
[BROWSER_TITLE] => Галоўная медсястра Бераставіцкай ЦРБ
[KEYWORDS] => Общество
[DESCRIPTION] => Вырашаючы ў юнацтве, “на каго пайсці вучыцца”, мы асабліва не задумваемся, наколькі адказны і важны крок робім у жыцці Шчаслівы той, хто не памыляецца ў такім выбары.
)
)
09.11.2013
Галоўная медсястра Бераставіцкай ЦРБ
Вырашаючы ў юнацтве, “на каго пайсці вучыцца”, мы асабліва не задумваемся, наколькі адказны і важны крок робім у жыцці. Шчаслівы той, хто не памыляецца ў такім выбары. Ала Турэйка (на здымку), заканчваючы школу ў роднай вёсцы Ханявічы на Свіслаччыне, таксама, вядома, не магла ведаць, што ўяўляе сабой прафесія медыка. Сястра Таня разважала так: “Гандлёвы работнік у нашай сям'і ўжо ёсць (сама яна вывучылася на прадаўца), таму раю табе, Ала, атрымаць медыцынскую адукацыю”.
– Ведаеце, я не раз потым з ўдзячнасцю ўспамінала тыя яе словы,– прызнаецца Ала Андрэеўна Турэйка. – Сястра добра ведала мяне, мой характар і не памылілася ў тым, што менавіта медыцына – маё прызванне. Уласна кажучы, ўжо ў час вучобы ў Мінскім медыцынскім вучылішчы – а выкладалі тут выдатныя спецыялісты! – а таксама праходзячы практыку ў сталічнай бальніцы хуткай дапамогі і ў 6-й клінічнай бальніцы, потым ў Стаўбцоўскай ЦРБ, я ўсё больш пераконвалася, наколькі важная і патрэбная мая прафесія, і знаходзіла радасць у тым, што дапамагаю ўрачам вяртаць хворым здароўе.
Пасля размеркавання маладая медсястра працавала ў 9-й клінічнай бальніцы Мінска. Ёй падабалася ўсё: праца, горад, калектыў. Але ад усяго гэтага Ала адмовілася дзеля любімага чалавека: Анатоль, з якім яны сябравалі яшчэ са школы, жыў і працаваў у Гродне, ну а Мінск яго зусім не вабіў. Дзяўчыне ж не хацелася жыць у абласным цэнтры, якога яна амаль не ведала. Пажаніўшыся, маладыя прынялі кампраміснае рашэнне пасяліцца ў Вялікай Бераставіцы, дзе якраз і жыла старэйшая сястра Алы. Пасёлак наш, спакойны і зялёны, вельмі падабаўся абодвум маладажонам. “Мы і сённы не шкадуем, што прынялі тады такое рашэнне і адмовіліся ад вялікіх гарадоў, – кажа Ала Андрэеўна.– Бераставіца вельмі ўтульная, камфортная для сямейнага жыцця, тут ты спакойны за сваіх малалетніх дзяцей. А галоўнае, людзі жывуць добрыя і спагадлівыя”.
У нас Але Андрэеўне пашанцавала адразу ўладкавацца на працу па спецыяльнасці. Не перабольшу, калі скажу, што і аднаму з аддзяленняў цэнтральнай раённай бальніцы тады пашанцавала не менш: маладая медсястра валодала досыць добрымі прафесійнымі навыкамі і была ўважлівай да хворых, умела адчуваць іх боль. Кожны ж новы год работы прыбаўляў не толькі працоўны вопыт – калег усё больш прыцягвалі такія рысы яе характару, як камунікабельнасць, чуласць, добразычлівасць, і гэта не магло застацца неацэненым. Таму невыпадкова, калі ў тэрапеўтычным аддзяленні райбальніцы спатрэбілася старшая медсястра, з прапановай кіраўніцтва ЦРБ звярнуліся менавіта да Алы Андрэеўны. Яна тады была ў дэкрэтным водпуску – малодшаму сыночку не споўнілася яшчэ і двух з паловаю гадкоў. Ды і ўвогуле сумнявалася: ці спраўлюся? Але галоўны ўрач і галоўная медсястра ЦРБ прыехалі нават дахаты, і часу на роздум не далі…
У яе не толькі змяніўся графік работы і пабольшала клопатаў ды абавязкаў. Маладая жанчына цяпер адказвала і за сябе, і за іншых. Атрымаць і раздаць лекі, прасачыць, як захоўваецца ў аддзяленні санітарна-эпідэміялагічны рэжым і раздаецца хворым ежа, а яшчэ – вучоба з сярэднім і малодшым медперсаналам па прафілактыцы ВІЧ і іншых асабліва небяспечных, а таксама ўнутрыбальнічных інфекцый… Я не бяруся акрэсліць усё кола абавязкаў старшай медсястры, ды і не пра гэта рэч. І нават не пра тое, наколькі добрасумленна, з веданнем справы працавала Ала Андрэеўна, павышала свой прафесійны ўзровень і неўзабаве мела ўжо вышэйшую кваліфікацыйныйную катэгорыю. Хачу спыніцца на іншым: узаемаадносінах старшай медсястры з медперсаналам, за работу якога яна адказвала. У аддзяленні панаваў добры мікраклімат, і ў гэтым была немалая заслуга ўраўнаважанай, прыязнай і тактоўнай Алы Андрэеўны. Атрымліваючы ад яе заўвагу за промах ці недаробак, можна было разлічваць найперш на яе параду, а не на рэзкае спагнанне. Старшая медсястра ўмела прыкмеціць і ацаніць сапраўднае старанне работніцы, яе памкненнне аблегчыць боль і пакуту хворага.
– Мне па жыцці шанцуе на добрых людзей, – чую ад Алы Андрэеўны, – І сама стараюся быць карыснай тым, хто побач. Добрай настаўніцай і дарадчыцай была для мяне тагачасная загадчыца аддзялення і вопытны ўрач Ірына Іванаўна Фальковіч, Заўсёды адчувала падтрымку і загадчыка аддзялення Андрэя Міхайлавіча Богуша, былой галоўнай медсястры ЦРБ Веры Аляксандраўны Дзешка, намесніка галоўурача ЦРБ Яніны Янаўны Скрундзеўскай, урача Людмілы Апанасаўны Дзешка, якая ў свой час таксама працавала намеснікам галоўурача. Усё жыццё грэе мяне успамін пра тое, як пачынала работу ў Бераставіцы з цудоўнымі медсёстрамі І.П.Саўчанка, Н.А.Харук.
…Мы размаўляем з Алай Андрэеўнай у кабінеце галоўнай медыцынскай сястры ЦРБ. На гэтай пасадзе яна ўжо пяты год. І нават паўгадзіны нашай размовы, на працягу якой раздаваліся бясконцыя званкі з райбальніцы, паліклінікі, сельскіх амбулаторый і ФАПаў, заходзілі з тымі ці іншымі пытаннямі наведвальнікі, мне хапіла, каб зразумець, наколькі мнагагранная работа ў мае суразмоўцы і наколькі шырокі спектр яе абавязкаў. У штотыднёвым рабочым плане Алы Андрэеўны мноства пытанняў, кожны рабочы дзень запоўнены неадкладнымі клопатамі. Гэта, да прыкладу, вучоба сярэдняга медыцынскага персаналу ЦРБ, конкурсы, ўдзел ў атэстацыйна-кваліфікацыйных і іншых камісіях, комплексныя абходы аддзяленняў, распрацоўка алгарытмаў новых пастаноў… Усё гэта, і многае другое па рабоце, акуратна адлюстравана ў шматлікіх папках. Менавіта яна, Ала Андрэеўна, заказвае праз РУП “Фармацыя” для раённай медыцынскай установы аховы здароўя ўсе лекі і расходныя матэрыялы, і не толькі, дарэчы, гэта. Усе апошнія гады ў ЦРБ вядзецца рамонт і мадэрнізацыя, і галоўная медсястра разам з бухгалтарам і юрыстам заказвае ў абноўленыя памяшканні неабходную мэблю і медыцынскае абсталяванне.
Ад кіраўніцтва ЦРБ я пачула пра Алу Андрэеўну самыя добрыя словы. Агульная думка такая: чалавек на сваім месцы, проста нельга ўявіць калектыў медыкаў без гэтага здольнага і адказнага работніка. Яна неаднаразова ўзнагароджвалася граматамі раённага Савета дэпутатаў і раённага выканаўчага камітэта.
Мне ж хочацца дадаць, што Ала Андрэеўна і яе муж Анатоль Уладзіміравіч – дарэчы, ён працуе ў ЦРБ вадзіцелем машыны хуткай дапамогі – выдатныя бацькі і ўжо сталі шчаслівымі бабуляй і дзядулем. Дачка Аня вывучылася на псіхолага, выйшла замуж і падарыла маме і тату вялікую радасць і ўцеху – ўнучка Владзіка, якому ідзе другі гадок. Сын Іллюша вучыцца ў палітэхнічным каледжы. Дарэчы, літаральна праз некалькі дзён сям”я, родныя і калегі па працы будуць віншаваць Алу Андрэеўну з 50-гадовым юбілеем. І жадаць ўсяго самага добрага, светлага, а найперш, вядома, здароўя – таго галоўнага ў чалавечым жыцці, што ўжо 29 гадоў яна сама дорыць іншым.
Марыя Драпеза,
фота аўтара
