4 комментария на “Сваё сэрца пакінуў у бераставіцкім касцёле”

  1. Сяргей Лушчык:

    Выбачаюсь за недакладную дату ў тэксце артыкула. Замест 1949 г. трэба 1849 г. Дакумент складзены ў 1849 г.

  2. Сяргей Лушчык:

    Акрамя мармуровай табліцы у гонар фундатара пабудовы касцёла кракаўскага каштэляна Юзэфа Мнішка, у бераставіцкім касцёле было яшчэ некалькі эпітафійных (пасмяротных) табліц ў гонар калатараў (апекуноў) гэтага касцёла – Яна Казіміра Хадкевіча, яго жонкі Соф’і з Пацаў і двух сыноў. Тэксты іх занадта вялікія і на лацінцы. Але пастараюсь неўзабаве іх апублікаваць.
    Звычайна парэшткі памерлага хавалі ў падземных крыптах, а у самым касцле на сцяне змяшчалі памятную табліцу (нагробак). Верагодна, што сэрца кракаўскага каштэляна было пахавана ў Вялікай Бераставіцы паводле яго тэстаменту. Побач з урнай з сэрцам была эпітафійная табліца, якая нагадвала аб фундатары пабудовы касцёла. Дакладны тэкст яе на польскай мове прыводзіцца вышэй. У дадзеным выпадку слова ZŁOŻŁ не мае ніякага дачынення да архітэктуры. Нават без слоўніка можна зразумець, што яно азначае – СКЛАЎ, ПАКІНУЎ. Гэта агульнаславянскі выраз. У беларускай мове, напрыклад, гавораць – СКЛАСЦІ ГАЛАВУ, ці СКЛАСЦІ СЭРЦА. Надпіс на табліцы яшчэ раз даказвае, што ГАЛОЎНЫМ ФУНДАТАРАМ ПАБУДОВЫ МУРАВАНАГА БЕРАСТАВІЦКАГА КАСЦЁЛА быў ЮЗЭФ МНІШАК, а не Геранім Хадкевіч (1615) ці Ежы Аўгуст Мнішак. У архівах я знайшоў больш 5 дакументаў, у якіх узгадваецца прозвішча фундатара Юзэфа Мнішака і значыцца дата 1741 г. Верагодна, што ў гэты час была накрыта дахам уся канструкцыя касцёла. Пазней яго сын Ежы Аўгуст працягваў праводзіць у касцёле розныя работы – дкарацыя, званы, агароджа, алтары і г.д.
    Вышэй на фотаздымку мармуровая табліца у гонар Марыі Амэліі, якая захавалась у адным з касцёлаў на Падкарпацці. Аналагічная табліца некалі была ў бераставіцкім касцёле.
    Срэбрны медаль, які выбіў Ежы Аўгуст Мнішак у гонар жонкі Марыі Амэліі пасля яе смерці

  3. Андрей:

    По-моему мнению,в указанной таблице перевод польского слова “złozył” (сложил, составил) должен подсказывать о том, что речь идет об архитектуре, о проекте здания, но не о человеческом органе. Из польских биографических справочников известно, что Юзеф Мнишек был большим знатоком архитектуры, собирал о ней книги. Знал он и о Плане идеального города итальянского архитектора эпохи Возрождения Франческо Мартини, где план города изображен в виде фигуры человека. Там в области сердца помещен храм. Отсюда возникает аллегорическое сравнение сердца Берестовицы – костела как центра местечка. А Юзеф Мнишек – его заложитель, основатель костела. О том, что реального сердца Мнишека не было в Берестовице, подсказывает следующее: в год смерти Юзефа Мнишека (1747) костел не был достроен, а завершил строительство его сын Ежи в 1768-1778 гг. Впервые о памятной таблице Ю.Мнишека упоминается в 20 веке, когда поляки восстанавливали костел после превращения его в церковь в 1867-1920 гг.

  4. Николай:

    Спасибо за статью. Интересные подробности вы сообщаете и интересные фото.

    Кстати, берестовицкие Мнишки родственны Марии Мнишек жене Лжедмитрия?

Оставить комментарий